Jeżeli pierwsza tura wyborów nie rozstrzygała wyniku wyborów, w ciągu kolejnych 14 dni przeprowadzano drugą turę głosowania.
W drugiej turze brał udział kandydat z największą liczbą głosów zdobytych w Izbie Poselskiej oraz kandydat, który zdobył największą liczbę głosów w Senacie (mogła to być ta sama osoba, co zdarzyło się w 1998). Jeżeli więcej niż jeden kandydat uzyskał taką samą największą liczbę głosów w Izbie Poselskiej lub taką samą największą liczbę głosów w Senacie, głosy obu izb sumowano i w drugiej turze brał udział kandydat, który uzyskał największą liczbę głosów w całym parlamencie. Aby zostać wybranym w tej turze, kandydat musiał uzyskać poparcie bezwzględnej większości obecnych na sali posłów i bezwzględnej większości obecnych na sali senatorów.
Jeżeli druga tura wyborów nie wyłoniła głowy państwa, w ciągu dalszych 14 dni przeprowadzano trzecią turę z udziałem tych samych kandydatów. Wygrywał w niej ten, który uzyskał bezwzględną większość głosów spośród wszystkich obecnych na sali posłów i senatorów. W przypadku braku rozstrzygnięcia trzeciej tury wybory przeprowadzano od początku.