W 1936 ukończył kursy instruktora i starszego instruktora (pod kierunkiem trenerów Otto i Spoidy) piłki nożnej, zorganizowane przez PZPN dla absolwentów kierunku wychowanie fizyczne. W 1939 ukończył kolejny kurs zorganizowany przy warszawskiej AWF, przeprowadzony przez Anglika o nazwisku James. W czasach toruńskich prowadził treningi w Cywilno-Wojskowym Klubie Sportowym Gryf Toruń, z którym zdobył mistrzostwo Pomorza. Przeprowadził też trzy kursy dla pracowników piłki nożnej oraz treningi z ramienia Pomorskiego OZPN i kursokonferencję z nauczycielami WF w szkołach średnich okręgu pomorskiego.
W trakcie kampanii wrześniowej służył w randze podporucznika rezerwy w Armii „Pomorze”. Dostał się do niemieckiej niewoli po bitwie nad Bzurą. Od września 1939 do 5 lutego 1945 przebywał w oflagu w Neubrandenburgu, a potem w Bornem Sulinowie. Organizował tam zaprawę fizyczną dla współwięźniów („gimnastyka poranna”), a nawet wydawał gazetkę ścienną pt. „Wychowanie Fizyczne”.
Po wyzwoleniu pracował w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu jako kierownik referatu wychowania fizycznego – do 10 grudnia 1945. 16 grudnia 1945 został zatrudniony przy eksporcie węgla w gdańskim porcie.