W latach 1924–1933 był redaktorem Encyklopedii nauk pomocniczych historii, która miała przed wybuchem II wojny światowej trzy wydania: 1924, 1929, 1933.
Poza pracą naukową był uczestnikiem zmagań o granice powstającej II Rzeczypospolitej poprzez działania na rzecz uzyskania spornej wówczas Jaworzyny. O tym problemie pisał m.in. na łamach miesięcznika „Ziemia”, gdzie przedstawiał argumenty za przyłączeniem Jaworzyny. W powstałym Narodowym Komitecie Obrony Spisza, Orawy, Czadeckiego i Podhala pełnił funkcję skarbnika. Z powodu niekorzystnego dla Polski podziału tych ziem Semkowicz nie przyjął orderu Polonia Restituta. W zasobach archiwalnych Uniwersytetu Jagiellońskiego zachowały się notatki i archiwalia profesora na temat Towarzystwa Ochrony Kresów Południowych.
W czasie okupacji początkowo uwięziony w wyniku Sonderaktion Krakau w Sachsenhausen, po zwolnieniu z obozu pracował w Instytucie Niemieckiej Pracy Wschodniej, według części historyków na polecenie AK. Teza o rzekomej dobrowolnej kolaboracji z Niemcami, postawiona w kontrowersyjnej dla krakowskiego środowiska naukowegoM. Wroński, KRYTYKA NAUKOWA cz. II. pracy doktorskiej Anetty Rybickiej Instytut Niemieckiej Pracy Wschodniej. Kraków 1940–1945A. Rybicka, Instytut Niemieckiej Pracy Wschodniej. Kraków 1940–1945, Warszawa 2002, .