podział na „ochrzczonych głosicieli” (osoby po chrzcie, z obowiązkiem głoszenia) oraz „nieochrzczonych głosicieli” (osoby „na drodze” do publicznej działalności, ale bez obowiązku głoszenia).

W dokumentach unijnych termin i praktyka głoszenia pojawiają się m.in. w kontekście działalności kaznodziejskiej realizowanej przez odwiedzanie gospodarstw domowych (sprawa TSUE C-25/17, 10 lipca 2018).

Literatura związana ze wspólnotą definiuje głosiciela jako kaznodzieje Świadków Jehowy, ochrzczonego lub nieochrzczonego członeka zboru, który nieodpłatnie i dobrowolnie głosi dobrą nowinę o Królestwie Bożym. Odnosi się do osobistego oraz publicznego udziału w stosowaniu się do polecenia Jezusa Chrystusa, aby głosić „dobrą nowinę o Królestwie” ludziom „na całym świecie na świadectwo wszystkim narodom” (Mt 24:14; 28:19).

Według oficjalnych danych Świadków Jehowy w 2025 roku w całym świecie działalność kaznodziejską prowadziło 9 205 326 głosicieli należących do 119 652 zborów w 241 krajach i terytoriach (w Polsce 113 987 głosicieli w 1263 zborach).