W 1918 budynek przekazano Polskiemu Towarzystwu Krajoznawczemu, najpierw przez władze okupacyjne, następnie przez władze polskie. Oficjalny akt dzierżawy władze Rzeczypospolitej wręczyły piotrkowskiemu Oddziałowi PTK 18 listopada 1919. Prace remontowe trwały do 1922. Nie zdołano wówczas odtworzyć renesansowych i barokowych portali, postarano się natomiast o zabezpieczenie budynku. 15 października 1922 otwarto Muzeum Krajoznawcze Ziemi Piotrkowskiej. Od tej chwili datuje się historia „zamku” jako siedziby Muzeum.
W 1963 ze względu na zły stan techniczny budynku oraz dążenie do odtworzenia jego pierwotnego wyglądu rozpoczęto dalsze prace restauracyjne. Trwały one od 1964 do 1970. Ich efektem było m.in. odtworzenie drugiego piętra budynku oraz obecny kształt dachu według projektu Wacława Balda nawiązujący do formy nadanej po 1670 roku. Obecnie od 1970 siedziba muzeum.
Opis budowli Bryła Królewska rezydencja została zbudowana na kopcu ziemnym otoczonym fosą. Nadano jej kształt wieży, którą wypiętrzono ponad okolicę potężnym masywem czterech kondygnacji wspartych na wysokim przyziemiu.