Od 1919 do likwidacji partii w 1938 była członkiem Komunistycznej Partii Polski. Słuchaczka Wolnej Wszechnicy Polskiej. 1 lipca 1922 aresztowana i oskarżona o przynależność do Związku Młodzieży Komunistycznej i szpiegostwo na rzecz innego państwa (od drugiego zarzutu została uwolniona). W wyniku procesu karnego przeprowadzonego w marcu 1923 skazana na 3 lata twierdzy (wyszła na wolność wcześniej, w 1924). Krótko po opuszczeniu zakładu karnego zawarła związek małżeński z Hilarym Mincem (1905–1974) – późniejszym członkiem Biura Politycznego KC PZRR i najściślejszego kierownictwa partii, wicepremierem, faktycznie kierującym polityką gospodarczą Polski w latach 1944–1956. Małżeństwo było bezdzietne.

W maju 1924 wraz z mężem wyjechała do Francji, gdzie wstąpili do Francuskiej Partii Komunistycznej. W 1926 zostali wydaleni przez władze francuskie za działalność komunistyczną i przenieśli się do Związku Radzieckiego, a następnie w 1928 powrócili do Polski. W czasie II wojny światowej ponownie przebywała z mężem w ZSRR, gdzie działała w Związku Patriotów Polskich. W 1944 wstąpiła do Polskiej Partii Robotniczej.