Ponadto studiował biblistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1959 roku uzyskał kolejno tytuły: magistra, w 1960 roku licencjata, zaś w 1961 roku stopień naukowy doktora nauk teologicznych.
W latach 1961–1963 pełnił funkcję rektora zakonnego seminarium duchownego w Kłodzku, będąc jednocześnie wykładowcą biblistyki. Następnie został skierowany na studia specjalistyczne do Papieskiego Instytutu Biblijnego w Rzymie, gdzie w 1964 roku uzyskał licencjat, a dwa lata później doktorat nauk biblijnych. Ponadto w tym okresie przez rok przebywał w Ziemi Świętej, poznając tam archeologię oraz topografię Palestyny.
W 1967 roku rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, zostając zatrudnionym na stanowisku adiunkta. Na uczelni tej w 1969 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Problem splotu orzeczeń ktizeologicznych i soteriologicznych w chrystologii Nowego Testamentu. Wraz z nowym tytułem awansował w 1970 roku na stanowisko docenta, zaś w 1975 roku profesora nadzwyczajnego. W 1976 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych. W 1982 roku awansował na lubelskiej uczelni katolickiej na stanowisko profesora zwyczajnegoM. S. Wróbel, Osoba Ojca Hugolina Langkammera, [w:] "Deus meus et omnia. Księga Pamiątkowa ku czci o. prof.