Cytokiny te pełnią funkcję regulacyjną, czego wynikiem jest często takie ukierunkowanie odpowiedzi odpornościowej, które zapewnia eliminację patogenu.
450px
Jeśli obecność antygenu się przedłuża, dochodzi do dalszego różnicowania limfocytów Th0, w wyniku czego dochodzi do pojawienia się komórek Th1 lub Th2, przy czym mogą one albo pozostawać w równowadze, albo któryś z typów komórek uzyskuje przewagę. Najważniejszą rzeczą w tym miejscu jest jednak to, że limfocyty Th1 i Th2 działają względem siebie antagonistycznie – wydzielane przez nie cytokiny mają zdolność hamowania rozwoju lub funkcji drugiego typu komórek.
Czynnikami, które doprowadzają do powstania limfocytów Th1 są IFN-γ oraz Interleukina 12, podczas gdy Interleukina 4 kieruje różnicowanie w stronę limfocytów Th2. limfocyty Th1 wytwarzają IFN-γ oraz Interleukinę 2 (jest to ich cecha charakterystyczna, chociaż dodatkowo mogą wydzielać także inne cytokiny, ale nie Interleukinę 4 i Interleukinę 10) – cytokiny te wpływają dodatnio na odpowiedź komórkową limfocyty Th2 wydzielają Interleukinę 4, Interleukinę 5, Interleukinę 10 i Interleukinę 13 – wszystkie one wpływają na rozwój odpowiedzi humoralnej
350px