Budowa i wyposażenie W stacji było zainstalowanych około 1300 różnorodnych urządzeń, a aparatura naukowa i pomiarowa miała masę około 1200 kg. W jej ścianach znajdowało się 27 iluminatorów. Baza składała się z następujących części: urządzenia cumowniczego z wewnętrznym lukiem przejściowym, części przejściowej o średnicy 2 m i długości 3 m, części roboczej i części przyrządowej (część przejściowa i robocza miały szczelne wnętrza). W części przejściowej znajdowały się niektóre przyrządy naukowe i fotograficzne, w tym wewnętrzne elementy teleskopu „Orion”. Na zewnętrznej stronie części przejściowej umieszczone były: zewnętrzne części teleskopu „Orion”, dwie płyty z fotoogniwami, antena naprowadzająca aparatury radiowej, światła orientacyjne, jedna kamera telewizyjna, płyty z urządzeniami regulującymi temperaturę, czujniki jonów, czujniki uderzeń mikrometeorytów. Dla zapewnienia właściwej temperatury w przedziale przejściowym był on owinięty folią. Część robocza składała się z dwóch stref cylindrycznych. Strefa przyległa do części przejściowej miała średnicę 2,9 m, długość 3,8 m, następna strefa – średnicę 4,15 m i długość 4,1 m. Obie połączone były częścią stożkową.