Widział potrzebę reform, gdyż irlandzki Parlament nie miał kontroli nad irlandzkim Rządem, wciąż zależnym od Londynu. Poprzez stworzony w Irlandii dyskryminujący system prawny zwany „Penal Law”, Katolicy byli wykluczeni z życia publicznego. Choć stanowili większość, nie mieli oni reprezentacji w swoim Parlamencie. Nawołując do emancypacji dyskryminowanych Katolików, H. Grattan pozostawał jednak lojalny wobec Korony. Swoją lojalnością zaskarbił sobie sympatię członków Parlamentu brytyjskiego, który to organ pozostawał jednak pod silnym wpływem Króla i nie zgadzał się na ustępstwa wobec katolików. Opór Londynu pchał kraj ku rebelii. H. Grattan ostrzegał przed stanem bezprawia w jaki popadła Irlandia, nie zyskiwał już jednak wielu zwolenników w Izbie Gmin. Kiedy jako emeryt wycofał się z Parlamentu w 1797 roku, atakował rząd na łamach pisma. Od 1803 roku, aż do swojej śmierci, reprezentował Irlandię w Parlamencie brytyjskim.
Bibliografia
Lecky, William Edward Hartpole. History of Ireland in the Eighteenth Century (6 vol. 1892) vol 2, 1760–1789 vol 3, 1790–96 vol 4, 1796–98 vol 5, 1798–1801 vol 6, international affairs of 1790s
Kategoria:Irlandzcy politycy Kategoria:Urodzeni w 1746 Kategoria:Zmarli w 1820 Kategoria:Ludzie urodzeni w Dublinie