W 1972 roku na łamach czasopisma „Journal of Personality and Social Psychology” opublikowano raport z badań prof. Karen Dion, dotyczący oceny osób na podstawie ich wyglądu. Raport dowodził, że ludziom atrakcyjnym fizycznie przypisuje się więcej zalet, takich jak inteligencja czy wysokie umiejętności społeczne. Osoby biorące udział w eksperymencie wyciągały wnioski bez merytorycznych przesłanek, jedynie na podstawie oglądanych zdjęć.
Ekonomiści Daniel Hamermesh i Jeff Biddle w 1994 roku opublikowali pracę Beauty and the Labor Market, w której wykazali bezpośredni związek między wyglądem zewnętrznym a zarobkami. Wedle ich badań: najwyższe dochody osiągają ludzie atrakcyjni fizycznie. Nieatrakcyjni pracownicy zarabiali średnio o 5 do 10% mniej, niezależnie od posiadanych kwalifikacji.
Ich badania zostały powtórzone przez Jamesa Andreoniego i Ragana Petrie z Uniwersytetu w Kalifornii i opublikowane w 2007 roku na łamach czasopisma „Journal of Economic Psychology”. W tym przypadku różnica wynagrodzeń osób atrakcyjnych fizycznie i nieatrakcyjnych wynosiła 12%, na korzyść tych pierwszych.