Osadnictwo Brak rozpoznania archeologicznego osad kultury przedłużyckiej powoduje problem w nakreśleniu dokładnego charakteru osadnictwa. Strefa osiedlenia odtwarzana jest za pomocą znalezisk luźnych i koncentracji cmentarzysk. Koncentrują się w pasie biegnącym od południa przez Wyżynę Głubczycką i lewobrzeżną cześć Śląska środkowego po linię Noteci na północy. Niewielka ilość znalezisk ceramiki i brak rozpoznanych osad są przesłankami świadczącymi o wysokiej mobilności kultury przedłużyckiej. W związku z tym nie można dokonać dokładnej charakterystyki osadnictwa. Ogólne wnioski, jakie można wysnuć na podstawie koncentracji cmentarzysk i luźnych znalezisk, to przypisanie kulturze przedłużyckiej zajęcia miejsc zamieszkiwanych już w I epoce brązu i wkroczenia na słabsze gleby (być może w wyniku rozwoju demograficznego).
Gospodarka i społeczeństwo Mobilność grup kultury przedłużyckiej, wkroczenie na słabsze gleby, ubóstwo ceramiki stanowią podstawę do stwierdzenia, że nader ważną rolę wśród społeczności odgrywał chów zwierząt typu pasterskiego. Istnieje jednak spór;