Joseph Simon Gallieni (ur. 24 kwietnia 1848 w Saint-Béat w departamencie Górna Garonna, zm. 27 maja 1916 w Wersalu) – francuski generał, w 1921 mianowany pośmiertnie marszałkiem Francji.
Życiorys Ukończył szkołę wojskową Saint-Cyr. Następnie służył w piechocie morskiej. Uczestnik przegranej wojny francusko-pruskiej (1870–1871). Po wojnie zajmował stanowiska w administracji kolonialnej w Maroku, Senegalu i Wietnamie. Od 1873 podporucznik, od 1878 kapitan. W latach 1877–1881 brał udział w ekspedycji wojskowo-geograficznej w dorzeczu rzeki Niger. Służył na Martynice, a od 1886 był naczelnym dowódcą wojsk francuskich w Sudanie. Od 1891 dowódca wojsk ekspedycyjnych w Wietnamie (tzw. Indochiny Francuskie), gdzie zdławił powstanie ludności miejscowej. W latach 1896–1905 pełnił funkcję generała-gubernatora Madagaskaru, gdzie kierował pacyfikacją powstania największego plemienia malgaskiego. Po zajęciu stolicy Madagaskaru włączył wyspę do strefy wpływów francuskich, mimo oporu Anglików. Po tym dowodził 13. i 14. Korpusem. Od 1908 członek Wyższej Rady Wojennej. W 1911 kandydat na głównodowodzącego armii francuskiej. Zdecydowany przeciwnik generała Josepha Joffre'a. W kwietniu 1914 przeszedł w stan spoczynku, jednakże rząd francuski postanowił za jego zasługi pozostawić go honorowo w czynnej służbie wojskowej aż do śmierci.