Kotlina Pobuża (851.2), Małe Polesie – makroregion fizycznogeograficzny, część Wyżyny Wołyńsko-Podolskiej. Położony pomiędzy lessową Wyżyną Zachodniowołyńską na północy, Roztoczem na południo-zachodzie i Wyżyną Podolską na południo-wschodzie. Leży prawie w całości na terytorium Ukrainy, w granicach Polski znajduje się tylko mały, północno-zachodni fragment regionu – Równina Bełska.
Geologia Makroregion znajduje się w granicach tektonicznej megajednostki platformy wschodnioeuropejskiej, zaś w planie podkenozoicznym – w synklinorium kościerzyńsko-puławskim piętra permsko-mezozoicznego.
Kotlinę Małego Polesia wypreparowały w marglach kredowych wody spływające do górnego Bugu, a w części wschodniej do górnego Styru. Kotlinę wypełniają pozostałości plejstoceńskich glin zwałowych oraz piasków i żwirów wodnolodowcowych. Lokalnie, na obrzeżach regionu odsłaniają się górnokredowe margle, opoki margliste i kreda pisząca, przykryte zwartymi płatami lessu. Dna dolin i kotlinowatych obniżeń wypełnione są holoceńskimi namułami i torfami.
Rzeźba terenu Kotlina tworzy rozległą, dość płaską powierzchnię rozciętą dolinami i obniżeniami z równinami zalewowymi. Jej obszar urozmaicają niewysokie wzniesienia zbudowane ze skał górnokredowych.