Kamennaja Bałka II Najdokładniej zbadane stanowisko, odkryte w 1962 roku. Odsłonięto ponad 450 m² i pozyskano około 118 tys. zabytków, w tym pozostałości osadnicze, wyspecjalizowane strefy gospodarcze, paleniska oraz skupiska artefaktów krzemiennych i kości zwierzęcych. Wraz ze stanowiskiem Kamennaja Bałka III interpretowane jest jako osada bazowa, czyli miejsce zamieszkania znacznej części społeczności.
Kamennaja Bałka III Najważniejsze stanowisko kompleksu, zawierające trzy warstwy kulturowe. Warstwa dolna (trzecia), datowana na około 18–20 tys. lat (lub 18–21 tys. lat), zawiera około 4000 zabytków. Warstwa środkowa (druga), datowana na około 15–17 tys. lat (lub 13–15,7 tys. lat), obejmuje największe znane osiedle kultury kamenobałeckiej, w którym zidentyfikowano osiem kompleksów mieszkalnych oraz rozległe strefy produkcyjne. Charakteryzuje się bardzo dużą koncentracją materiału zabytkowego, sięgającą kilku tysięcy artefaktów na 1 m². Warstwa górna, najmłodsza, zawiera mniejszą liczbę znalezisk z późnego etapu zasiedlenia, datowanych na około 12–13 tys. lat.
Przypisy
Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Rosji