Różnice w diecie osadników z Eynan od tych z innych stanowisk natufijskich, prawdopodobnie doprowadziły do zmian anatomicznych w budowie ciała – mieszkańcy Eynan byli wyżsi oraz posiadali większą czaszkę i żuchwę (badania Denise Ferembach z 1961, Odile Soliveres-Messei z 1988 i Anny Belfer-Cohen z 1991)Archaeology of Society in the Holy Land, pod redakcją Thomasa E. Levy'ego, Leicester University Press 1993, s. 65-66.. thumb|left|220px|Pochówki z Eynan w Muzeum Człowieka Prehistorycznego w Dolinie Hula Na stanowisku Eynan poświadczona jest obecność owalnych konstrukcji mieszkalnych wykonywanych z kamienia. Wyodrębnione trzy fazy kolonizacji osady rozróżniane są m.in. przez wielkość domostw z których najmasywniejsze i największe charakterystyczne są dla najstarszego okresu, zaś najmniejsze dla okresu najmłodszego (ok. 8000 lat p.n.e.). Między domostwami lub w domostwach lokowane były groby zmarłych. Prawdopodobnie ciała zmarłych początkowo grzebane były poza osadą, a po jakimś czasie przenoszone w workach do osady by tradycyjnie dokonać pochówku w granicach domostwaLife in neolithic farming communities: social organization, identity, and differentiation, pod redakcją Iana Kuijta, Nowy Jork 2002, s. 27..