Wykorzystywanie artefaktów jest nierozerwalnie powiązane z działalnością rekonstruktorską, bez których przeprowadzanie inscenizacji traci na jakości i immersji bądź jest wręcz niemożliwe. Często aktywność związana z tworzeniem artefaktów wymaga specjalistycznej wiedzy i ze względu na swoją czasochłonność utrudnia uczestniczenie w pozostałych aktywnościach rekonstruktorskich. Z tego też względu dla niektórych rekonstruktorów może stać się wąską specjalizacją, a nawet główną aktywnością zawodową. Rekonstruowanie sylwetki – obejmujące odtwarzanie sylwetki wybranej postaci reprezentującej określoną grupę społeczną (np. rzemieślnika, szlachcica, żołnierza czy członka trupy artystycznej). Polega na kompletowaniu przedmiotów tworzących spójny zbiór odpowiadający danej postaci (np. ubiór, wyposażenie, biżuteria, broń), dzięki czemu możliwe staje się zaprezentowanie odbiorcy postaci niejako wyjętej z danego okresu historycznego. Odtwarzając sylwetkę, rekonstruktor może również uczyć się pełnionych przez nią ról w ówczesnym społeczeństwie a także relacji z członkami innych grup społecznych. Inscenizacja – jest aktywnością polegającą na prezentacji swojego dorobku i osiągnięć z zakresu rekonstrukcji przed odbiorcami.