Za odwagę odznaczony został Orderem Orła Białego (11 lipca 1921) i czterokrotnie Krzyżem Walecznych (1922)„...w uznaniu Jego nieustraszonego męstwa przy wypełnianiu obowiązków duszpasterskich pod rządami bolszewickimi”, Rozporządzenie Kierownika MSWojsk. L. 6441/22 G.M.I. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 11, s. 347).
Zmarł w opinii świętości w Pińsku i został pochowany w miejscowej katedrze.
Proces beatyfikacji W 1957 z inicjatywy diecezji pińskiej rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny, który zakończył się na szczeblu diecezjalnym w 1962, po czym akta procesu zostały przekazane Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie. W 1990 Stolica Apostolska wydała tzw. Positio, a następnie 10 grudnia 1992 odbyło się posiedzenie konsultorów teologicznych. 9 marca 1993 odbyła się sesja kardynałów i biskupów, po czym 2 kwietnia 1993 papież Jan Paweł II wydał dekret o heroiczności cnót. Odtąd przysługuje mu tytuł czcigodnego sługi Bożego.