thumb|Lew Gumilow na znaczku pocztowym Kazachstanu thumb|Nikołaj Gumilow, Lew Gumilow, Anna Achmatowa (1913) Lew Nikołajewicz Gumilow (ros. Лев Николаевич Гумилёв, ur. w Petersburgu, zm. 15 czerwca 1992 w Sankt Petersburgu) – rosyjski historyk, geograf, etnolog i orientalista. Teoretyk eurazjatyzmu.
Życiorys Syn Nikołaja Gumilowa i Anny Achmatowej.
W 1933 aresztowany po raz pierwszy i po kilku dniach zwolniony. W 1934 wstąpił na Uniwersytet Leningradzki. W 1935 został wydalony i aresztowany „za związek z grupą przestępczą ”, zwolniono go jednak m.in. na skutek prośby Achmatowej u Stalina. W 1937 został przywrócony na uczelnię, a w 1938 po raz trzeci aresztowany i skazany na 10 lat pobytu w obozie koncentracyjnym (łagrze) (w 1939 wyrok skrócono do 5 lat). W 1944 (II wojna światowa) zgłosił się na ochotnika do służby w Armii Czerwonej, z którą dotarł do Berlina. W 1946 ukończył studia na Wydziale Historycznym jako eksternista, po czym rozpoczął aspiranturę. W 1947 został skreślony z listy studentów. W 1948 udało mu się obronić pracę doktorską (w ZSRR określaną jako dysertacja kandydacka). W 1949 został ponownie aresztowany i osadzony w łagrze na 10 lat. Zwolniony w 1956. W 1961 napisał swoją pierwszą pracę habilitacyjną, po czym wykładał etnologię na Wydziale Geografii Uniwersytetu Leningradzkiego.