Hetman postanowił zorganizować obronę z obu stron - na linii od Lęborka do Człuchowa przed nadchodzącymi z zachodu Teufflem i Streiffem oraz na linii Wisły przez Oxenstierną. Wojska, które stały w Czarlinie przesunął na bardziej dogodne do obrony pozycje koło Starogardu i Skarszew. W starych okopach pod Tczewem zostało 8 chorągwi jazdy, którymi dowodził pułkownik Paweł Czarniecki (brat Stefana Czarnieckiego). Tworząc obustronnie ruchliwą obronę hetman osłonił się od zachodu i jednocześnie mógł bronić linii Wisły do momentu wylewu wiosennego, który powodował, że rzeka była przez dłuższy okres nie do przebycia. mały|Muszkieter, pocz. XVII w. Świeżo zaciągnięte oddziały szwedzkie dowodzone przez Streiffa i Teufla przeszły przez ziemie Księstwa Pomorskiego i 19 marca stanęły w Szczecinku, niedaleko granicy z Polską. Koniecpolski osłonił granicę 17 chorągwiami jazdy ustawionej w dwóch rzutach w dziewięciu punktach spodziewanego wtargnięcia Szwedów do Polski. Tym sposobem zablokowano wszystkie drogi prowadzące w głąb Prus Królewskich. W pierwszej linii znalazła się jazda kozacka, natomiast w drugiej linii – husaria i rajtaria.