Intensywny rozwój miasta thumb|left|Kościół ewangelicki Imienia Krzyża Chrystusa W 1857 i 1865 uruchomiono w Lubawce przędzalnie mechaniczne. Duże znaczenie dla rozwoju miasta miało doprowadzenie w 1867 roku z Sędzisławia linii kolejowej i przedłużenie jej do Czech. W wyniku wprowadzenia w państwie pruskim w 1879 roku cła ochronnego, jeszcze długo w mieście, obok tkalni mechanicznych, istniało tkactwo ręczne. Od 1862 r. rozwijało się w okolicy górnictwo węgla kamiennego, osiągający wydobycie na poziomie 20 tysięcy ton rocznie. Nigdy jednak miejscowe wydobycie nie dorównało innym zagłębiom dolnośląskim i tym po stronie czeskiej. W 1871 roku miasto liczyło 319 budynków, w 1873 roku powstała lokalna gazownia, a około 1890 roku wśród licznych już zakładów wymieniano m.in. wielką tkalnię, wytwórnię celulozy i wyrobów celulozowych oraz hutę szkła. W 1877 roku Waldemar Hesse założył w Lubawce tartak wraz z fabryką mebli, którą w 1923 roku przekształcono w spółkę akcyjną. Produkowała ona wysokiej jakości meble do pokoi gościnnych i sypialni fornirowane dębem, w ilości do 5000 kompletów rocznie. Firma upadła w czasach wielkiego kryzysu lat międzywojennych, kończąc swą działalność w 1931 roku.