Typy receptorów muskarynowych Dotychczas zidentyfikowano pięć typów receptorów muskarynowych: M1 − znajduje się głównie w komórkach ośrodkowego układu nerwowego, a także neuronach obwodowego układu nerwowego i komórkach okładzinowych żołądka M2 − występuje w tkance mięśniowej typu sercowego, jak również w zakończeniach presynaptycznych układu nerwowego obwodowego i ośrodkowego M3 − występują na komórkach gruczołowych oraz mięśniówce gładkiej narządów wewnętrznych oraz naczyń krwionośnych M4 − znajdują się w ośrodkowym układzie nerwowym, odpowiadają czynnościowo receptorom M2 M5 − znajdują się w ośrodkowym układzie nerwowym, odpowiadają czynnościowo receptorom M3
Różnice w mechanizmach działania między typami receptorów Pod względem działania receptory można podzielić na dwie grupy: M1, M3 i M5 – aktywują typ Gq białka G. Uwolnione w wyniku hydrolizy podjednostki βγ białka G aktywuje fosfolipazę C, która rozkłada difosforan fosfatydyloinozytolu (PIP2) na trifosforan inozytolu (IP3) i diacyloglicerol (DAG). IP3 uwalnia zarówno wewnątrzkomórkowe zasoby wapnia, jak i otwiera receptory wapniowe w błonie komórkowej, prowadząc do wzrostu stężenia Ca2+ w cytoplazmie. W komórkach mięśniowych wywołuje to skurcz.