Czterokrotnie triumfował w sprincie: 15 grudnia 1990 roku w Les Saisies, 26 stycznia 1991 roku w Anterselvie, 23 lutego 1994 roku w Lillehammer i 24 stycznia 2004 roku Anterselvie, a trzy razy był najlepszy w biegu indywidualnym: 9 marca 1989 roku w Östersund, 25 stycznia 1990 roku w Ruhpolding i 13 grudnia 1990 roku w Les Saisies. Ostatnie podium w zawodach tego cyklu wywalczył 15 stycznia 2006 roku w Ruhpolding, zajmując trzecie miejsce w biegu pościgowym. Najlepsze wyniki osiągał w sezonach 1989/1990 i 1990/1991, kiedy zwyciężał w klasyfikacji generalnej. Był też trzeci w sezonie 1988/1989, za Eirikiem Kvalfossem z Norwegii oraz innym reprezentantem ZSRR – Aleksandrem Popowem.
W 1988 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Calgary, zdobywając dwa medale. Zajął tam trzecie miejsce w sprincie, za Frankiem-Peterem Roetschem i Walerijem Miedwiedcewem, a razem z Dmitrijem Wasiljewem, Aleksandrem Popowem i Miedwiedcewem zdobył złoty medal w sztafecie. Na tej samej imprezie był też czwarty w biegu indywidualnym, przegrywając walkę o podium z Włochem Johannrm Passlerem o 7,4 s. Rok później, podczas mistrzostw świata w Feistritz zdobył złoto w biegu drużynowym i srebro w sztafecie.