II wojna światowa Wojsko Polskie tworzone w Związku Radzieckim w czasie II wojny światowej (1939–1945) nierzadko roztaczało opiekę nad nieletnimi Polakami, pozbawionymi opieki, ratując ich w ten sposób przed prawdopodobnym w takiej sytuacji zagłodzeniem. Zależnie od wieku, różna była sytuacja synów pułku: starsi zazwyczaj brali udział w walce, natomiast młodszym dowództwo wojskowe starało się zapewnić opiekę, i wszędzie tam gdzie to tylko było możliwe, edukację. Z synów pułku rekrutowali się w dużej mierze uczniowie Junackiej Szkoły Kadetów powstałej w Palestynie przy Armii Andersa. Synami pułku nazywano też dzieci przygarnięte przez polskie oddziały partyzanckie, między innymi ocalałe po pacyfikacjach wsi. W pierwszych latach powojennych niektóre jednostki wojskowe kontynuowały tradycję podejmując zbiorową opiekę nad wojennymi sierotami.