Nad Zig-Zig pracowała także jako producentka filmowa z ramienia własnej firmy – Films de la Citrouille.

Kolejny sukces osiągnęła dzięki roli Nelly w ciepło przyjętym przez krytykę i kasowym filmie Jeana-Paula Rappeneau Samotnik (Le sauvage, 1975), za którą była nominowana do nagrody Cezara dla najlepszej aktorki. Następnie zagrała Elizę, żonę głównego bohatera psychologicznego thrillera Dino Risiego Zagubione dusze (Ames perdues, 1976) z Vittorio Gassmanem. W swoim kolejnym filmie, dramacie Claude Leloucha Druga szansa (Si c’était à refaire, 1976), po raz pierwszy w karierze wcieliła się w postać matki. Wystąpiła także w krytycznie przyjętym przez krytyków dramacie wojennym Maszeruj albo giń (March or Die, 1977).

Po przerwaniu zdjęć do filmu Roberta Enrico Coup de foudre zawiesiła karierę i przez kolejny rok nie zagrała w żadnej produkcji. Powróciła do pracy rolą pani detektyw Claude Aplhand w filmie Ecoute voir (1979), po czym zagrała Nancy Markham, żonę Henriego Rainiera (Jean-Louis Trintignant), w nagrodzonym Cezarem dreszczowcu Christiana de Chalonge’a Cudze pieniądze (L’argent des autres, 1978).