Duża koncentracja starodrzewu znajduje się w kierunku północno-wschodnim od Pogorzelicy (sosna w wieku 120–150 lat, enklawa 130-letniej dąbrowy) oraz w bezpośrednim otoczeniu ośrodków wczasowych w Pogorzelicy – starodrzew sosnowy.
Historia
Obecną Pogorzelicę tworzą dwie dawne osady, przed 1945 rokiem noszące nazwy: Neu-Eiersbergnazwę Eiersberg nosiło wówczas pobliskie SkalnoTopographische Karte 1:25 000 (Meßtischblatt) Nr. 1856 Kirchhagener Fichten, Reichsamt für Landesaufnahme, Berlin, 1940 – nadmorska, w pobliżu kanału Liwia Łuża, pierwsi wczasowicze przyjechali tu po I wojnie światowej FischerkatenTopographische Karte 1:25 000 (Meßtischblatt) Nr. 1956 Karnitz, Reichsamt für Landesaufnahme, Berlin, 1941 – leżąca w głębi lądu, przy stacji Gryfickiej Kolei Wąskotorowej oraz jeziorze Konarzewo
Po 1945 wieś początkowo nosiła nazwę RybakiPiskorski, Czesław Szczecin i Dolne Przyodrze. Przewodnik wyd. Czytelnik, listopad 1948, s. 109. W 1947 ustalono urzędowo nazwę PogorzelicaRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 15 marca 1947 r. (, s. 3). Komisja Ustalania Nazw Miejscowości przyjmując nazwę nawiązała do wyrazu „pogorzel”, czyli miejsca wypalonego, zniszczonego wskutek pożaruMałgorzata Żuchowska, Nazwy miejscowości nadbałtyckich, w: Poznaj swój kraj, nr 4/1986, s. 13, .