W maju 1900 w wyniku konfliktu wewnątrzklubowego większość piłkarzy opuściła ekipę, by przyłączyć się do nowo powstałego K. Beerschot VAC. 26 stycznia 1920 klub otrzymał tytuł królewskiego towarzystwa sportowego, a 18 lutego 1920 przyjął nową oficjalną nazwę – Royal Antwerp Football Club (RAFC), która używana jest do dzisiaj. W 1923 oddano do użytku Bosuilstadion, obiekt na którym klub rozgrywa wszystkie swe oficjalne spotkania w roli gospodarza do dziś. W grudniu 1926 RAFC został uznany za najstarsze belgijskie towarzystwo sportowe, dzięki czemu otrzymał numer 1 w rejestrze klubów tego kraju. W sezonie 1928/1929 Royal Antwerp FC okazał się najlepszy w ekstraklasie, wywalczając tym samym swój pierwszy tytuł mistrza Belgii. Po ostatniej kolejce drużyna miała co prawda tyle samo punktów, co K. Beerschot VAC, jednak w barażowym spotkaniu o mistrzostwo – rozegranym 6 czerwca 1929 – RAFC zwyciężył największego lokalnego rywala 2:0. 31 października 1957 RAFC zadebiutował w europejskich pucharach, przegranym 1:2 u siebie meczem z Realem Madryt w 1/8 finału Pucharu Europy Mistrzów Krajowych sezonu 1957/1958 (w rewanżu Hiszpanie zwyciężyli 6:0). Royal Antwerp FC jest do tej pory ostatnim belgijskim klubem piłkarskim, który wystąpił w finale europejskiego pucharu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Royal Antwerp FC · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.