Kopolimery dzieli się z kolei na: kopolimery statystyczne – w których występują krótkie losowo przemieszane bloki pochodzące od poszczególnych merów kopolimery gradientowe – w których wstępują krótkie losowo przemieszane bloki, jednak na jednym z końców cząsteczki można znaleźć więcej bloków jednego rodzaju, a na drugim drugiego rodzaju kopolimery naprzemienne – w których ściśle naprzemiennie występują krótkie bloki pochodzące od poszczególnych merów kopolimery blokowe – w których występują długie bloki pochodzące z poszczególnych merów – zwykle tylko dwa lub trzy polimery szczepione – w których do głównego łańcucha są przyłączone bloki pochodzące od innego monomeru w formie bocznych odgałęzień.
Podział ze względu na budowę Polimery organiczne poliolefiny – zawierające tylko węgiel i wodór, w których występują długie łańcuchy węglowe . Najbardziej znanymi przykładami są polietylen, polipropylen i polistyren. polimery winylowe – otrzymywane w wyniku rozerwania wiązań występujących w monomerach, w wyniku czego powstają długie łańcuchy węglowe.