Zbudowano ponadto jeden prototyp wodnosamolotu pływakowego Ca.43.
Dane dotyczące wielkości produkcji są bardzo rozbieżne w literaturze - najbardziej wiarygodną liczbą jest 38 samolotów dla wszystkich modyfikacji Ca.4, ale podawane są też m.in.: 38 samolotów Ca.40 i Ca.41 oraz 6 samolotów Ca.42 lub 32 samoloty Ca.42 i 21 samolotów innych wersji (łącznie 53). Liczne publikacje nazywają jednak błędnie wszystkie samoloty Ca.4 oznaczeniem "Ca.42".
Służba Samoloty Ca.4 były używane w lotnictwie włoskim od 1917 (według innych źródeł, 1918) roku, atakując cele w Austro-Węgrzech. W kwietniu 1918 6 samolotów Ca.42 było używanych w lotnictwie brytyjskim Royal Naval Air Service (227 dywizjon). Pojedyncze samoloty były testowane w USA. Po wojnie samoloty w lotnictwie włoskim zostały zastąpione przez Ca.36.
Caproni Ca.4 miał nietypową konstrukcję, będąc jednym z najniezwyklej wyglądających bombowców. Jego zaletą był duży jak na owe czasy udźwig bomb. Wadą była nieunikniona przy zastosowanym układzie delikatność konstrukcji. Niemniej jednak wymiary Ca.4, oprócz wysokości, były porównywalne lub mniejsze od innych ciężkich bombowców tego okresu, a osiągi nie były gorsze, zwłaszcza w wersji z silnikami Liberty.