Ludwika Maria powiedziała: „N'ai-je pas sujet d'être bien inquiète puisqu'on me destine un époux, moi qui n'en veux d'autre que Jésus-Christ?” (Nie powinnam być zaniepokojona, kiedy przeznaczono mnie na małżonkę, kiedy ja nie chcę innego niż Jezus Chrystus?).
Życie w służbie Bogu 240px|mały|Ludwika Maria jako karmelitanka W 1750, Ludwika Maria powróciła na dwór królewski. W 1770 ku ogólnemu zdumieniu, poprosiła swojego ojca, aby pozwolił jej wstąpić do zakonu karmelitanek. Wierzyła, że zostając zakonnicą uda jej się odpokutować złe prowadzenie się jej ojca. W końcu dołączyła do zakonu w Saint-Denis pod Paryżem, gdzie panowała ścisła reguła, i przybrała imię Teresy od świętego Augustyna. W zakonie przeżyła swojego ojca, matkę i całe rodzeństwo oprócz dwóch starszych sióstr: Madame Adelajdy i Madame Wiktorii. Zmarła w Saint-Denis, cierpiąc na silne bóle brzucha, który mogły zostać spowodowane przez truciznę. Jej ostatnie słowa brzmiały: „Au paradis! Vite! Au grand galop!” (Do nieba! Szybko! Galopem!).
Jej grób razem z innymi grobami królewskimi w bazylice Saint-Denis, został zniszczony w czasie rewolucji francuskiej. Od 19 czerwca 1873 toczy się jej proces beatyfikacyjny.
Przypisy
Kategoria:Burbonowie francuscy Burbon, Ludwika Maria Burbon, Ludwika Maria Kategoria:Ludzie urodzeni w Wersalu Kategoria:Urodzeni w 1737 Kategoria:Zmarli w 1787