Życiorys Początkowe lata życia Peregrinos spędził na wybrzeżu Propontydy. Sam nadał sobie przydomek Proteus. Padło na niego podejrzenie, że zabił ojca (Lukian podaje, że go udusił) i Peregrinos został wygnany. Udał się do Palestyny, gdzie zetknął się z chrześcijanami. Prawdopodobnie przyjął chrześcijaństwo. Wiadomo, że napisał wiele tekstów poświęconych tej doktrynie (nie zachowały się). Został za to uwięziony, przez co jego sława i znaczenie wśród chrześcijan wzrosła. Niechętny chrześcijanom Lukian opisuje jego konwersję jako fałszywą, kierowaną chęcią sławy i zdobycia wsparcia wśród wyznawców. Lukian wielokrotnie określa Peregrinosa jako opętanego i szalonego, kierowanego żądzą popularności.
Peregrinos został uwolniony przez namiestnika Syrii i powrócił do Propontydy. Aby uniknąć procesu o ojcobójstwo, zrzekł się swojego majątku na rzecz miasta. Występować miał wtedy w stroju cynika: długie włosy, poszarpane ubranie, podróżna torba i kij, a lud miał go uznać za cynickiego filozofa. Rozpoczął życie włóczącego i żebrającego mędrca, starając się jednak odzyskać majątek. Nadal popierany był też przez chrześcijan, którzy jednak z czasem zaczęli się od niego odsuwać.