W latach 1919–1922 kształcił się w Wyższej Szkole Handlowej w Norymberdze, gdzie uzyskał tytuł Diplom-Kaufmann. Następnie rozpoczął studia z zakresu ekonomii, zarządzania przedsiębiorstwem i socjologii na Uniwersytecie we Frankfurcie. Tam też w grudniu 1925 obronił doktorat Wesen und Inhalt der Werteinheit pod kierunkiem prof. Franza Oppenheimera.
Do 1928 r. kierował jednocześnie rodzinnym przedsiębiorstwem. Erhard został następnie asystentem w Instytucie Badań nad Rynkiem przy Wyższej Szkole Handlowej w Norymberdze, z którym związany był do 1942 r. W czasie wielkiego kryzysu gospodarczego w latach 1929–1933 pracował nad problematyką jego zwalczania i pobudzania gospodarki przez wzrost konsumpcji. W 1934 został współzałożycielem Towarzystwa Badań Konsumenckich (niem. Gesellschaft für Konsumforschung e.V.) oraz redaktorem czasopism ekonomicznych Der Markt der Fertigware i Wirtschaftspolitische Blätter der deutschen Fertigwarendustrie.