Przedstawia symbolicznie cztery rajskie rzeki. Całość dzielą na cztery części przebite w kopule okna. W każdym z nich umieszczono palmę na złotym tle z hebrajskimi wersetami biblijnymi po bokach, w których powtarza się imię Izrael, co jest bezpośrednim nawiązaniem do postaci zmarłego, jak i do narodu żydowskiego: m.in. „I nadszedł czas śmierci Izraela. I westchnęli synowie Izraela”. Od sklepień okiennych wychodzą dekoracyjne pasy zbiegające się w centralnie położonym okręgu wypełnionym gwiazdą Dawida. Kompozycja ma ok. 100 m².
Autorstwo mozaikowej dekoracji przypisywano znanej włoskiej firmie sztukatorskiej z Wenecji „Compania Venezia Murano”, założoną w połowie XIX w. przez prawnika – Antonio SalviatiegoA. Salviati nie był twórcą tych dzieł (zmarł 25 I 1890 r. w Wenecji); w Łodzi mianem „mozaik Salviatiego” są nazywane prace, które powstały w firmie, którą założył (zob. też hasło Antonio Salviati)..