W 1934 jako podpułkownik przeniesiony w stan spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr I jako oficer w dyspozycji dowódcy OK I i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.
Sprawował stanowisko dyrektora naczelnego Państwowych Zakładów Inżynierii do 1934 (jego następcą został inż. Adam Kręglewski). W 1937 był dyrektorem Zakładu Oczyszczania Miasta w Warszawie.
Po wybuchu II wojny światowej brał udział w obronie Warszawy podczas kampanii wrześniowej. Uratował wówczas obraz Bitwa pod Grunwaldem Jana Matejki 6 września 1939 zwinięty w rulon i wywieziony w tajemnicy z Warszawy samochodem należącym do Zakładu Oczyszczania Miasta, którego dyrektorem był Kazimierz Meÿer. Był oficerem Armii Krajowej. Brał udział w powstaniu warszawskim w szeregach Obwodu Żoliborz „Żywiciel” Okręgu Warszawa AK. Przeszedł ze Starego Miasta na Żoliborz i trafił do domu dr Julii Świtalskiej. Usiłując dotrzeć do tej wilii przez ul. Mierosławskiego zginął trafiony kulą 30 września 1944 podczas ostatniego dnia walk w tej dzielnicy. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A22-1-17/18)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.