Przykładem zastosowania tego wzorca są biblioteki, wspomagające automatyzację testów jednostkowych. Biblioteka jUnit definiuje ogólny algorytm wykonywania testów. Składa się on z trzech podstawowych kroków: przygotowania środowiska do wykonania testów, wykonania testów, a następnie posprzątania po wykonanych testach. Kroki te reprezentowane są przez metody setUp, runTest oraz tearDown. Wymienione metody wykonywane są w niezmiennej kolejności przez metodę run, której klient nie może zmienić. Dzięki temu, użytkownik nie może zmieniać kolejności podstawowych bloków algorytmu, może jednak nadpisać metody setUp, runTest oraz tearDown, co pozwala mu dostosować testy do swoich potrzeb.
Struktura wzorca thumb|335px|Diagram klas wzorca Metoda szablonowa Wzorzec składa się z co najmniej dwóch klas. Klasa podstawowa AbstractClass definiuje szkielet algorytmu i jest bazą, z której korzysta klient. Składa się z metody szablonowej templateMethod, która jest publiczna i której klient nie ma możliwości rozszerzyć, oraz z metod prywatnych (lub chronionych) method1 oraz method2, które są wykorzystywane w metodzie templateMethod i zawierają domyślną implementację algorytmu.