Na pomalowanym na kolor błękitny Hanriocie odniósł następnie wszystkie swoje późniejsze zwycięstwa, zyskując wśród Niemców przezwisko: „Niebieski Diabeł”. 18 lutego 1918 wykonał rajd nad okupowaną Brukselę, rozrzucając ulotki.
W marcu 1918 Coppens został przeniesiony do 9. eskadry myśliwskiej. 25 kwietnia odniósł swoje pierwsze uznane zwycięstwo powietrzne, zestrzeliwując niemiecki samolot, a 8 maja zestrzelił dwa niemieckie balony obserwacyjne, korygujące ogień artylerii. Chociaż balony stanowiły nieruchomy cel, to dostęp do nich był zwykle silnie broniony ogniem z ziemi, a skuteczny ogień do nich musiał być prowadzony z niewielkiej odległości. 15 maja, w rejonie Houthulst, gdy przelatywał nad kolejnym atakowanym balonem, wznoszący się balon zaczepił o podwozie samolotu Coppensa, powodując, że osiadł on na powłoce balonu. Po tym mimowolnym lądowaniu na balonie, Coppens wyłączył silnik w celu uchronienia śmigła przed uszkodzeniem i gdy jego samolot ześlizgnął się z balonu, odleciał, niszcząc wcześniej balon. Za to zdarzenie, król Albert I odznaczył go belgijskim Krzyżem Wojennym. Wkrótce Coppens okazał się ekspertem w niszczeniu balonów obserwacyjnych – łącznie do 14 października zestrzelił ich aż 35, a nadto 2 nieprzyjacielskie samoloty.