Po odejściu z wojska, zamieszkali na farmie w Missouri.
Gdy w 1861 roku wybuchła wojna secesyjna, Grant powrócił do wojska, a jego żona często towarzyszyła mu na froncie, pilnując w szczególności by nie popadł ponownie w alkoholizm. W ostatnim roku wojny oboje przeprowadzili się do Waszyngtonu, gdzie generał Grant został naczelnym dowódcą wojsk Unii. Julia wówczas zaczęła prowadzić życie towarzyskie w stolicy. Latem 1864 przenieśli się do Burlington. 14 kwietnia 1865 Grantowie mieli towarzyszyć Lincolnom na spektaklu „Mój amerykański kuzyn”, jednak odmówili zaproszenia, gdyż chcieli się zobaczyć z dziećmi. Po zamachu i śmierci Lincolna, Grant zyskał dużą popularność, a Partia Republikańska chciała wystawić go jako kandydata na prezydenta.
4 marca 1869 roku Ulysses został prezydentem Stanów Zjednoczonych, a Julia pierwszą damą. Pani Grant lubiła wydawać przyjęcia i chętnie to robiła. Początkowo były one co wtorek, a następnie co sobotę. Elita waszyngtońska także przychylnie odnosiła się do nowej gospodyni Białego Domu. Julia wprowadziła zwyczaj, że podczas przyjęć, oprócz niej, gości witają także żony członków gabinetu. Na przyjęciach często obecny był ojciec Julii, pułkownik Dent, który często wiódł spory z prezydentem.