Wskutek szykan związanych z posiadaniem amerykańskiego obywatelstwa oraz kłopotów finansowych, zatrudniła się jako sekretarka w tokijskim radiu. Wkrótce została zauważona i stała się spikerką w programie propagandowym „Godzina zero”. Pod nadzorem japońskiego oficera, Shigetsugu Tsuneishiego, realizowała audycje propagandowe skierowane do żołnierzy amerykańskich. W ich żargonie była tzw. „Tokijską Różą”. Tym określeniem nazywano również inne spikerki rozgłośni propagandowych. Swoją działalność prowadziła do końca wojny.
Aresztowanie i proces Po kapitulacji Japonii władze amerykańskie postanowiły ją aresztować. W dniu 17 października 1945 r. została zatrzymana i przewieziono ją do więzienia Sugamo, gdzie przetrzymywano ją pod zarzutem współpracy z Kempeitai, po czym zwolniono. Została ponownie aresztowana w 1948 r. pod zarzutem zdrady i działalności antyamerykańskiej. Jej proces rozpoczął się 5 lipca 1949 przed federalnym sądem okręgowym w San Francisco. Wysunięto przeciwko niej osiem zarzutów, lecz została winna tylko w jednym punkcie (obniżanie morale żołnierzy podczas bitwy w zatoce Leyte we wrześniu 1944 roku).
Późniejsze lata Spędziła w więzieniu 10 lat. Przebywała w nim do 1956 roku. 19 stycznia 1977 r.