Kapłaństwo lewo|mały|Ruiny kościoła św. Katarzyny w Braniewie, z których ks. Brandysowi udało się odbudować świątynię lewo|mały|Odbudowana bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Braniewie lewo|mały|302x302px|Tablica pamiątkowa w bazylice św. Katarzyny w Braniewie alt=|lewo|mały|271x271px|Grób księdza Brandysa na cmentarzu przy ul. Morskiej w Braniewie Święcenia kapłańskie przyjął 14 czerwca 1970 z rąk administratora diecezji warmińskiej Józefa Drzazgi po ukończeniu Wyższego Seminarium Duchownego "Hosianum" w Olsztynie.. Po święceniach przez okres 3 lat był wikariuszem w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Malborku. Następnie do 1975 roku pracował w parafii św. Jerzego w Kętrzynie. 15 sierpnia 1975 objął placówkę duszpasterską w Karolewie, zostając później jej pierwszym proboszczem. Tam zajmował się budową plebanii i salek katechetycznych. Aby pokonać opór władz, niegodzących się ich budowę, uciekł się do fortelu. Zakupił wóz mieszkalny za wzorem wielkopolskiego chłopa Michała Drzymały i z napisem Duszpasterstwo Parafialne przy kościele św. Stanisława Kostki w Karolewie postawił go obok kościoła przy turystycznej trasie do Wilczego Szańca. Gdy Radio Wolna Europa zaczęło nadawać stosowne audycje, władze państwowe wyraziły zgodę na ustanowienie parafii.