Wersja z Eposu o Atra-hasisie mały|250px|jedna z tabliczek z „Eposem o Atra-hasisie”; zbiory British Museum Kolejną wersję opowieści o potopie odnajdujemy w akadyjskim „Eposie o Atra-hasisie”, pochodzącym z okresu starobabilońskiego (XVIII-XVII w. p.n.e.). Mit ten mówi o stworzeniu ludzi, którzy mieli wyręczać w ciężkiej pracy buntujących się bogów, następnie o zesłaniu na niesforną, nadmiernie rozmnażającą się ludzkość potopu dla zmniejszenia populacji oraz o uratowaniu z tej katastrofy Atra-hasisa, jego rodziny i zwierząt. Opis potopu w „Eposie o Atra-hasisie” brzmi następująco:
„Pogoda zmieniła swe oblicze, naraz w chmurach Adad zagrzmiał. Gdy tylko usłyszeli głos boga, przynieśli asfalt, by uszczelnić wejście [do statku]. Skoro tylko (Atra-hasis) zamknął wejście, Adad zagrzmiał w chmurach, wiatr zawył dziko w swoich porywach. (Atra-hasis) odciął linę, statek uwolnił. [tekst uszkodzony] [Nie] mógł zobaczyć brat brata, [nie] byli rozpoznawalni w katastrofie, [...] Przez siedem dni i siedem nocy szły wiatry, nawałnica i (potop). [tekst uszkodzony] Bog[owie wąchali] zapach, [jak muchy] nad ofiarą (Atra-hasisa) się zebrali”Krystyna Łyczkowska i inni, Mity..., s.