XX wiek przyniósł zmianę preferencji i chęć picia nieco lżejszych drinków do których wermut również znakomicie się nadawał. Jego popularność nie malała, szczególnie, że był alkoholem po który sięgali podziwiani wówczas Ernest Hemingway, Humphrey Bogart, czy też agent James Bond. Do wzrostu popularności wermutu przyczyniły się także liczne kampanie reklamowe włoskiego producenta marki Martini.
Druga połowa XX wieku przyniosła znaczną popularność i jednoczesne umasowienie produkcji oraz odejście od oryginalnych receptur przez wielu głównych producentów. Brak norm prawnych i regulacji dotyczących produkcji wermutu wpłynął na systematyczne obniżanie jego jakości. Pozycja wermutu została zmarginalizowana do składnika koktajli oraz aperitifu spożywanego sporadycznie we Włoszech, Hiszpanii i Francji. Szczęśliwie dla wermutu, postępująca od początku XXI wieku popularyzacja rzemieślniczych alkoholi objęła także tę kategorię. Współczesne rzemieślnicze wermuty pojawiły się zarówno we Francji, Hiszpanii, czy Włoszech, które ciągle dominują w ujęciu ilościowym produkcji, ale także w krajach w których producenci zdecydowali się reaktywować bogatą historię tworzenia wermutów sprzed dziesiątek, czy setek lat – jak chociażby Polska, czy Republika Południowej Afryki.