Nazwa ta byłaby wtedy spokrewniona z takimi słowami jak osiedlić, siedlisko, siedliszcze, przysiółki (dawniej przysiódłki), sioło (dawniej siodło) czy Siedlce.
Przyrostek – sk- ma charakter topograficzny, ale sporadycznie spotyka się nazwy dzierżawcze utworzone przy jego pomocy. Taka interpretacja nazwy „Siedzsko” też jest możliwa. Wówczas jej rekonstrukcja winna brzmieć „Sieciesko”. Pochodziłaby od nazwy osobowej „Sieciech”. W polskiej historii jest znany wojewoda Władysława Hermana o tym imieniu. Rozmieszczenie nazw zakończonych – na -sk i -sko zależało od dzielnicy. Pierwsze występowały w Małopolsce, na Śląsku i Mazowszu, drugie – w Wielkopolsce. Jednak pisarze wielkopolscy narzucali swe nawyki, szczególnie silnie na Śląsku (zwłaszcza na jego północnych krańcach), stąd wygłosowe „o” w „Sezesko”.
Wydaje się jednak, ze pierwsza interpretacja nazwy „Sezesko” oznaczające miejsce zasiedlone jest bardziej prawdopodobna.
Kategoria:Geografia historyczna Polski