w efekcie orzeczenia sądowego czarnoskórzy nauczyciele w mieście Norfolk uzyskali równe płace z nauczycielami białymi. W 1943 Hill znalazł się w szeregach armii amerykańskiej i walczył na froncie europejskim II wojny światowej.
Po wojnie kontynuował działalność w dziedzinie obrony praw obywatelskich, wygrywając m.in. sprawę przed Sądem Najwyższym Wirginii dotyczącą równouprawnienia w transporcie uczniów do szkoły oraz sprawę korzystania przez czarnoskórych uczniów jednej ze szkół ze zrujnowanego budynku (sprawa ta stała się później jedną z podstaw orzeczenia Sądu Najwyższego Brown v. Board of Education z 1954). Działania Olivera Hilla przyczyniły się do obalenia systemu separate but equal, w praktyce często ograniczającego się do faktycznej segregacji rasowej bez zapewnienia równości. Naraził się tym aktywistom rasistowskim, w latach 50. i 60. spotykał się wielokrotnie z groźbami pozbawienia życia, a przed jego domem spalono krzyż (symboliczne działanie Ku Klux Klanu). Nie zrezygnował jednak z aktywności na polu walki o prawa obywatelskie, prowadząc sprawy aż do emerytury w 1998.