W 1939 roku wyznaczono go dowódcą II dywizjonu bojowego, z którym brał udział w kampanii wrześniowej. Od 11 września dowodził batalionem morskim i pododcinkiem „Mosty Wolańskie”. Po wyczerpaniu możliwości operacyjnych kierował wycofywaniem się załóg zatopionych jednostek pływających. 20 września został dowódcą batalionu morskiego, który wszedł w skład 182 pułku piechoty 60 Dywizji Piechoty jako jego III batalion. 4 października został ranny podczas końcowych walk Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”.
W latach 1939–1945 przebywał w niewoli niemieckiej. Po wyzwoleniu przybył do Wielkiej Brytanii i od 3 czerwca 1945 roku znajdował się w dyspozycji szefa Kierownictwa Marynarki Wojennej wiceadm. Jerzego Świrskiego. W okresie od lipca 1945 roku do marca 1947 roku był instruktorem Pomocniczej Morskiej Służby Kobiet. Kiedy rozwiązano Marynarkę Wojenną w ramach Polskich Sił Zbrojnych zdecydował się na pozostanie w Anglii. Zmarł 25 października 1966 roku w Londynie.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi