Okupacja i działalność powojenna Podczas okupacji skupione w PTWK środowisko polskich wydawców działało w konspiracji. Wydawcy razem z księgarzami uratowali wielką liczbę egzemplarzy książek proskrybowanych przez Niemców i zorganizowali ich rozpowszechnianie, zwłaszcza wśród młodzieży, uczącej się na tajnych kompletach i uniwersytetach oraz – książki z zakresu wiedzy wojskowej – żołnierzom AK. Towarzystwo zainicjowało różne formy opieki i pomocy polskim pisarzom i uczonym, głównie przez zawieranie z nimi umów wydawniczych na napisanie dzieł, które miały być wydane po wojnie. PTWK, wraz ze Związkiem Księgarzy Polskich, powołało w 1940 r. Tymczasowy Komitet Porozumiewawczy Organizacji Księgarskich, przekształcony w 1943 r. w Tymczasową Radę Księgarstwa Polskiego. Na czele Komitetu stał Jan Stanisław Gebethner, następnie pracami Rady kierował Stanisław Pazyra. Rada prowadziła intensywne prace przygotowawcze do odbudowy ruchu wydawniczego i księgarstwa po wojnie. Dotyczyły one spraw programowych, organizacyjnych, ekonomicznych, technicznych, prawnych. Umożliwiło to rozpoczęcie jawnej działalności z gotowym programem natychmiast po zakończeniu wojny. W lutym 1945 r.