Po upadku powstania Bentkowski ukończył Liceum, czy też raczej stworzone po jego likwidacji I Gimnazjum Gubernialne, i zapisał się w 1837 roku na studia prawa i historii na uniwersytet w Królewcu, gdzie odniósł sukces swą napisaną po łacinie rozprawą o wadliwości sejmów za panowania Jagiellonów (Vicissistudines comitiorum sub Iagellonica stirpe habitorum, 1839), za którą otrzymał złoty medal wyróżniający. Wkrótce jednak przerwał studia ze względów zdrowotnych i powrócił do Warszawy, gdzie aplikował w prokuraturze, co mu nie odpowiadało. W roku 1840 udał się do Włoch aby ratować zagrożone płuca, a po powrocie do Polski w r. 1842 zajął się administracją zakupionego przez ojca folwarku w miejscowości Przylaskowo pod Grójcem, co mu też nie odpowiadało. W roku 1843 wyemigrował do zaboru pruskiego i wstąpił do stacjonującej w Poznaniu 5. brygady artylerii pruskiej. W roku 1845 został podporucznikiem, a w 1847, po ukończeniu dwuletniej szkoły artylerii w Berlinie, porucznikiem i otrzymał przydział do garnizonu w mieście Schweidnitz, obecnej Świdnicy.