Tłumaczenie Tadeusza Mongirda
Żegnaj, przyjacielu, do widzenia, Drogi mój, od krwi serdecznej bliższy. Ta rozłąka w ciemnych przeznaczeniach Obietnicą połączenia błyszczy.
Żegnaj bez uścisku dłoni i bez słowa. Nie martw się, cień smutku z czoła przegoń. W życiu ludzkim – śmierć to rzecz nie nowa, A i życie samo – nic nowego.
Na ostatni wiersz Jesienina odpowiedziało wierszami wielu poetów radzieckich. Zakończenie kontrwiersza Władimira Majakowskiego brzmi: W tym życiu umrzeć nietrudno. Stworzyć życie jest o wiele trudniej.
Zawiera on jednak też takie fragmenty jak: Po cóż powiększać liczbę samobójstw? Lepiej zwiększ produkcję atramentu! Jednak sam Majakowski także popełnił samobójstwo w 1930 roku.
Nikołaj Klujew napisał poemat Pieśń żałobna o Sergiuszu Jesieninie (Płacz o Siergieje Jesieninie).