pozbawił Auersperga zajmowanych stanowisk i nakazał mu opuścić dwór. Książę zamieszkał w Krainie, w Lublanie lub na zamku Seisenberg. Żył tu samotnie zajmując się polowaniami, łowieniem ryb i studiowaniem teologii. Do końca życia miał nadzieję na otrzymanie jakiejś wysokiej godności kościelnej. W 1673 r., po śmierci starszego brata Wolfa Engelbrechta, Johann Weikhard odziedziczył wielkie dobra Gotschee (obecnie Kočevje w Słowenii) i Seiffenberg. Zmarł 13 listopada 1677 r. w Lublanie i został pochowany w krypcie rodzinnej w kościele franciszkanów w Lublanie.
Dobra wraz z tytułem książęcym odziedziczył najstarszy syn Ferdynand Franciszek. Młodsi synowie wstąpili na służbę cesarską. Najmłodszy syn Leopold (1662–1705) był radcą dworu i tajnym radcą, w latach 1694–1700 był ambasadorem w Anglii. W 1703 r. został wysłany do Turynu, aby namówić księcia Sabaudii Eugeniusza do przystąpienia do antyfrancuskiego sojuszu. Podczas tej misji zmarł.