Pierwsze wzmianki pisane pochodzą z roku 954 i dotyczą informacji o sejmiku zwołanym w miejscowości Zenna na 16 czerwca przez króla Niemiec, późniejszego cesarza Ottona I Wielkiego. W 1021 cesarz Henryk II Święty podarował miejscowość wraz z Herzogenaurach Archidiecezji bamberskiej. W 1248 roku Zenna stała się własnością burgrabich norymberskich Hohenzollernów.
Na rok 1329 datowana jest pierwsza wzmianka o Langenzenn. Kilka lat później miejscowość otrzymała prawo targowe. W 1360 Langenzenn otrzymał prawa miejskie, a z Cadolzburga został przeniesiony sąd drugiej instancji, który mógł orzekać również karę śmierci, o czym do dziś przypomina Galgenberg (pol. Góra szubieniczna) znajdująca się we wschodniej części miasta. 20 stycznia 1361 miasto otrzymało od cesarza Karola IV Luksemburskiego prawo do bicia własnej monety i tym samym posiadło wszystkie prawa jakie mogło zdobyć miasto średniowieczne w Niemczech. Podczas wojny miast w roku 1388, prowadzonej pomiędzy Związkiem Miast Szwabii a książętami bawarskimi, miasto zostało doszczętnie zniszczone.