Porównując rekordy z wariantami i „typ wariantowy”, występujący w niektórych językach programowania (np. Visual Basic), należy zauważyć, że w typie wariantowym nie ma ograniczeń co do typu przypisywanych wartości, a w rekordzie z wariantami można przypisywać polom, tylko wartości typu zdefiniowanego w deklaracji rekordu, a więc lista typów jest ograniczona, struktura i implementacja typu wariantowego jest ukryta, przy rekordach z wariantami implementacja należy do programisty. typ wariantowy pojawia się przeważnie w językach o słabej typizacji, rekord wariantowy – silnej.
Przykłady Ada record pola ...; [case wyróżnik is when wartość_1 => pola_wariantowe_1 ... when wartość_n => pola_wariantowe_n end case;] [... pola [case wyróżnik is when wartość_1 => pola_wariantowe_1 ... when wartość_n => pola_wariantowe_n end case;<code>]]</code> [...] end record;
Algol 68 Istnieje możliwość deklarowania unii (w rzeczywistości rekordów z wariantami) wyłącznie z pól całkowitych i logicznych, a pole znacznikowe jest ukryte, obsługa następuje automatycznie.
Modula 2 RECORD pola ... [CASE pole_znacznikowe OF pola_wariantowe END] [pola ... [CASE pole_znacznikowe OF pola_wariantowe END]] [...] END W Moduli 2 mogą występować wielokrotne pola wariantowe w tym samym rekordzie.